SUSMA ÇOCUK,BANA BİRŞEYLER SÖYLE.

Geçip giden yılların ardından
şehirler yıktım.
Yollar yürüdüm dikenli dikensiz.
Issız kuytulardan kulubeler yaptım kendime.
Yağmurlar düştü ellerime.
Kelimelerim sorgusuz.
Gözlerim uykusuz.
Dünler giydim üzerime.
Üşüdüm,
Sessizliğinde üşüdüm.
Karlar yağdı saçlarıma
aldırmadım.
Başkası vardı yüreğinde
sabırla bekledim.

Artık SUSMA çocuk,
Bana birşeyler söyle.

Şehirler yıktım üzerime.
Devrilesi yasaklar çiğnedim.
Bildiğim neyse onu okudum,
onu söyledim.
Yılmalar girdi damarlarıma
aldırmadım.
Yorgunluğumda dahi büyüdün,
büyüdün kocaman oldun yüreğimde.

Ama,ama artık SUSMA çocuk,
bana birşeyler söyle.....

İDEA,,,,,

HOSCAKAL NICE

Gece uyudu, bir benim uyumayan. Uyuyamayan. Kaçıncı gecem bilmiyorum bu sabahladığım. Sebepsiz değil bu iç sıkıntılarım. Özlem desem, hasret desem. Sanki dağlar kadar büyürde üzerime yürür. Adsız mı? Bilmem. Belki bir adı vardır, vardır da ben bir turlu koyamıyorumdur.

YAZAMIYORUM da üstelik. En korktuğum hayatta, bir gün gelip kendimi ifade edememektir. İste sıkışıp kaldım sanki bir labirentin içine. Sağım solum belirsiz. Yürüyüp yürüyüp çıkmazlarda olmak.Çıkmak isteyip de çıkamamak.

Son gecemdeyim bu şehirde. Kim bilir belki bir gün yine gelirim. Belki bir gün yine geliriz.....

IDEA,,,,,

CELISKILER=2

Zaman,mekan kavraminin yitirildigi bugunlerde.Yitik yanimin karadelik gibi herseyi icine cektigi bir bilinmeze donusen hayatim,GARIP liklerine ragmen devamediyor.

Sacma sapanligimin cekilmez yaniyla,mantigima attigim incecik bir ipin uzerinde yurumeye calisirken. Elimdeki denge sopasi dayanamayip ortadan ikiye bolundu. Tipki benim gibi. Ortada kalmisligimin korkusu disari cikmasin diye agzimi dahi acmiyorken,yuregimin susmak bilmez atislarini duymazdan gelmelerin,ayagima celme takma cabalariyla denge(siz)ligimin ustune tuz biber ekerek karsiya gecmemi bekliyor. Karsida beni neyin bekledigini bile bilemiyorken,alismisligimin dosegi sacmasapanligim arkamdan^Tilkinin donup dolasip gelecegi yer kurkcu dukkanidir^ diyerek siritiyor.

=Bu ukalalikta neyin nesi ey ruhumun ele gecmis yaninin hukumdari! Bana kafa tutulmayacagini bilmez misin sen,bre densiz. En uyumlu yanimda dahi INAT i kussutuyle besledigimi bilmezmis gibi davranmalarda neyin nesi boyle?

Hani sormustum ya,^Insan eski sevdigine yeniden asik olabilir mi ?^ diye.Simdi cevabini veriyorum.

HAYIR.....

IDEA,,,,,

KALAN NE ?

Yapraklar bir bir golgelerken zamansizligimi

Susulasi ucurumlar buyur gecelerimde

Akip giden bensem

Kalan ne ?

Araliklar,

bakilasi araliklar biraktim dunlerimde

Herbir kusun kanadina yukleyip korkularimi

Hafifligini ortmeliyim omuzlarima

Usuyen yanimi ateslere vermeli

Savurmali kulleri sonsuzluga

Agac govdesine donmeli askta

Saglam,guclu ve magrur

Duvara donmus yuzleri ruzgara cevirmeli

Ruzgar gunese ermeyi bilir nasil olsa.

IDEA,,,,,

CELISKILER INSANI

Bir varmis bir yokmusla baslamak isterdim satirlarima.Pireler ile dedeler kol kola girsin,samanlikta seyran olsun.Gokten dusen uc elma gelip bizleri bulsun.

Bir yol ayriminin sancilari ile kivranirken,eski sancilarin sebebi,kendini uzaklara gonderme nedenin gelip dizlerine koyuyorsa basini.Ne yapmali.Kolundan tutup #hadi yoluna.Kendini kendin ara bul# mu denmeli.Yoksa dost edasi ile yaninda durup dusunce kaldirmali mi.Hepimiz dusunce tutunacak birer omuz aramazmiyiz.O kim.Yabancim mi.Degil.Hani su bir kez oldugum kisi.Oysa simdi aramiza kocaman bir ask ve uzun zaman girmedi mi.

Hayat ne garip.Bir zamanlar kactigin kendini uzaklara gonderdigin kisi icin simdi geri donuyor olmak.Celiskiler insaniyim ben.En az heyecanim kadar celiskilerimde gercek.Benim yasamaktan anladigim bu.Heyecan kanimi kaynatmali,celiskilerim mideme vurmali.Durulmak,dingin olmak bana bes beden buyuk.Giysemde sarlatana doner kendi kendime gulerim.

Soruyorum,

Insan eski sevdigine yeniden asik olabilir mi.

IDEA,,,,,