14 Temmuz 2009 Salı

SONSUZLUK MU!!!

Duslere gebe kuslar geciyor uzerimden.ben tum yenilgilerimi kusanip kanat seslerinde ki alaylari bir bir denize savuruyorum.Her savurusum bana iki misli geri donsede ,iki kolumun varliginin farkina variyorum.Farkindaligim bir ise yaramali.Mesela sonunu getiremeyecegim yazilara hic baslanmamali.Eger baslaniyorsa bir sonu olmali.Sonsuz^luga meydan okumak boylesine kolay olamaz.Olmamali.

At kosturmak istiyorum diledigimce.Alan genis olmali.Sigdirabilir miyim bilemiyorum.Ama egersiz olmali AT.dustugum yerde kalmaliyim oylece hareketsiz.Basima toplanmali ahali.Ben sadece gulumseyerek bakmaliyim onlara, alay eder gibi.Bir de hayat gelmeli basima.Sorgulayan gozlerle bakmali bana.Hareketsizligimde dahi bir hareket cekebilmeliyim ona.Sonra gulumseyerek *merhaba* yi birakmaliyim sonsuzluga.

IDEA,,,,,

7 yorum:

  1. yazdıklarını yapmış olduğunu biliyor özüm..hangi zamanda ya da mekanda bilmem ama hatırlayarak yazdığını hissediyor içim...sen çoktan yazdıklarındaki kişisin:)

    YanıtlaSil
  2. Düştüğümüz yerden bile hayata kahkaha atmak,işte bu...
    Üzülmemek düşüşlere çünkü her düşüşten sonra çıkışlarımız olacaktır...
    Bunu biz gülümsemelerimizle saglayacagız...

    YanıtlaSil
  3. Bazen sonunun geleceğini düşünerek başlıyorsun ama gelmiyor. Zaten hayatta böyle hesapla, kitapla olmuyor..

    Ama özgürlüğü doyasıya yaşamak güzel olurdu...

    YanıtlaSil
  4. FU,
    Mekan,zaman hiz trenine binmis gibi,bildigini biliyorum.

    OYKU,
    halaaaaa Fransadayim

    ELIF,
    Gulmek bana yakisiyor burda gulumsedim amaaa malesef klavye acaip olmuyor bir turluu

    GEREKSIZ ADAM,
    Ozgurlugu doyasiya yasiyorum evet hemde icime sine sine.

    MELTEM,
    benden de alabilrisin bak burada da guldum ama nafile yapamiyorummmm

    YanıtlaSil